Test je ook mee?
Wij werken aan een nieuwe lay-out.
Vanaf 2 april is deze beschikbaar. Wil je de nieuwe lay-out alvast gebruiken?
Test nu mee en laat ons weten wat je er van vindt!
Ik doe mee! Liever niet
Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

2017 2016 2015
Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Hoewel we van mening zijn dat je het beste zelf in valkuilen kunt stappen omdat ze geweldige leermogelijkheden bieden, hebben we hieronder een aantal benoemd die bij het werken vanuit overheidsparticipatie vaak voorkomen. Deze valkuilen hebben we tijdens een co-creatiesessie 'Overheids-participatie' met de gemeente Duiven, maatschappelijke initiatiefnemers en maatschappelijke organisaties verzameld. Samen met 35 frisdenkers en voorlopers maakten we in één middag een 'organisatiescan Overheidsparticipatie1 '. We gingen op zoek naar wat de gemeente actieve, initiatiefrijke inwoners te bieden heeft: hoe gaat het met het ruimte maken voor maatschappelijk initiatief? Heeft iedereen er zin in? Wat gebeurt er al op dat gebied, wat zijn kansen en wat de poetsplekken in de gemeentelijke organisatie? We verkenden het huidige moment en de mogelijke vervolgstappen langs zes thema's. De oogst van de sessie en onze bevindingen hebben we in een 'collagerapport' gebundeld en in de vorm van een 2,50 grote wallpaper aan de gemeente Duiven overhandigd. Wat ons opviel: als je als gemeente de olifantenpaadjes van de samenleving volgt, voorkom je daarmee 90% van alle valkuilen. Die vormen namelijk vooral een gevaar als je op de brede rechtlijnige wegen, de snelwegen van beleid blijft lopen. De informele paadjes en het motto dat in Duiven aan een oud gebouw hangt, zijn een goede routebeschrijving voor degenen die met overheidsparticipatie aan de slag willen gaan. Valkuil 1 Aan overheidsparticipatie doen omdat de gemeente niet meer alles kan betalen Een hardnekkige misvatting is dat overheidsparticipatie uitsluitend een antwoord is op tekorten bij de overheid. Dit beeld instrumentaliseert maatschappelijke initiatiefnemers - net als het burgerparticipatie-denken -. Het degradeert hen tot uitvoerders van gemeentelijk beleid en overheidsparticipatie tot een taakoverdracht van gemeente naar burgers. Eén van de gevolgen van deze misvatting is dat initiatiefnemers, bewonersgroepen of wijk- en dorpsraden niet het gevoel krijgen dat ze gesteund worden in dat wat zij zelf willen met hun dorpen en kernen. Integendeel, zij krijgen juist het gevoel dat ze van de gemeente méér taken op hun bord krijgen. De noodzaak om als gemeente beter aan te sluiten bij initiatieven in de samenleving heeft niet alleen met overheidstekorten te maken, voorop staat een aantal bredere maatschappelijke ontwikkelingen. Bijvoorbeeld het ontstaan van de netwerksamenleving: kennis en expertise zitten niet meer exclusief bij instanties, zoals de overheid, maar zijn de laatste jaren breed verspreid over de hele samenleving. Dat verandert de rol en taken als gemeente; er is een enorme groei aan burgerinitiatieven die de lokale samenleving vooruit willen helpen, waar gemeenten op een positieve manier bij aan kunnen sluiten. In deze context gaat overheidsparticipatie uit van de energie en het verlangen van burgers en niet van (toekomstige) tekortkomingen van de overheid. Valkuil 2 Werkwijzen burgerparticipatie zijn de leidraad voor overheidsparticipatie Een gemeentelijke valkuil is om vanuit het 'burgerparticipatiedenken' visies en doelstellingen en kaders voor overheidsparticipatie te ontwikkelen. De kunst wordt om bij het in praktijk brengen van overheidsparticipatie niet terug te vallen op de processen en routings van burgerparticipatie of interactief samenwerken 'binnen bestaande kaders'. Want dat zijn processen waarbij de gemeente proceseigenaar is en inhoudelijke kaders en eindbesluiten bepaalt. Bij overheidsparticipatie is de samenleving inhoudelijk leidend en vaak ook proceseigenaar. Dat vraagt net zo goed een open opstelling van de gemeente, maar (beleids)kaders, leiderschap en eindbesluiten zijn bij overheidsparticipatie primair een zaak van de samenleving, van initiatiefnemers. Valkuil 3 Wijk- en dorpsraden worden als belangrijkste partners gezien. Kleine, informele en vluchtige initiatieven komen niet in beeld of worden onvoldoende gewaardeerd Overheidsparticipatie verder vorm geven via al bestaande toegangen zoals de wijkraden, dorpsgroepen of een bedrijvennetwerk is goed, verleidelijk en kortzichtig. Kortzichtig om twee redenen. Samenlevingsinitiatieven zijn niet alleen het werkterrein van wijk- en dorpsraden. Zij kunnen er wel een rol in spelen en ook initiatieven nemen, maar in eerste instantie gaat het om iedereen en alle bewonersgroepen die een maatschappelijk initiatief ontwikkelen. Elk initiatief, elke organisatie – zowel wijk- en dorpsraden als ook 3 losse initiatieven en netwerken - sluit per definitie bepaalde mensen en organisaties uit. Dat betekent dat alle partijen voorbij de bestaande relaties tussen gemeente en georganiseerde groepen in de samenleving naar de rest van de samenleving moeten leren kijken. Valkuil 4 De gemeente richt zich met overheidsparticipatie uitsluitend op actieve bewoners Een valkuil bij overheidsparticipatie als werkwijze is om het als een andere relatie tussen gemeente en bewoners te zien of het in de benen krijgen van meer vrijwilligers en mantelzorgers. Dat is letterlijk te plat. Het gaat om de driehoek inwoners/ondernemers – gemeente - maatschappelijke partners, dat een coöperatieve driehoek is waar de partners gelijkwaardig zijn. Het vraagt van de gemeente dat ze zich niet beperkt tot de rol van opdrachtgever of regisseur maar zichzelf ziet als één van de spelers. Valkuil 5 Voorlopers als alibi-matchmakers Bij doorontwikkeling van overheidsparticipatie kan het een valkuil zijn dat een voorhoede in de gemeentelijke organisatie zich (eindelijk) gehoord voelt en de rest van de organisatie(s) zich niet uitgenodigd voelt mee te bewegen; het kunnen alibimatchmakers worden, waardoor vermijdgedrag ontstaat: 'Wat doen we hiermee? Stuur maar naar X. Zij/hij is van overheidsparticipatie'. Ook kan het betekenen dat de kennis, ervaringen en het oplossende vermogen van initiatiefnemers en andere maatschappelijke partners minder worden aangesproken. Noemen we het overheidsparticipatie? De valkuilen laten zien dat het begrip overheidsparticipatie makkelijk geclaimd en verkeerd geïnterpreteerd kan worden, waardoor een vertekend beeld ontstaat. Een beeld dat soms niet te keren is. Het tijdig 'framen' van het begrip overheidsparticipatie, in gezamenlijkheid tussen overheid en samenleving, is van belang. Zoek er een eigen begrip voor, zodat je als gemeenschap (gemeente en samenleving) zelf de praktische invulling en sfeer kunt bepalen. In Schiedam heet het bijvoorbeeld 'Schiedams Doen' (www.schiedamsdoen.nl), in Maastricht 'Samen kunnen we het zelf', in Oldebroek ' Oldebroek voor mekaar', in Utrecht 'Wij maken Utrecht' http://www.utrecht.nl/gemeenteraad/wij-maken-utrecht/.
It's less about the money, it's more about building relationships Asset Based Community Development (ABCD) als veranderstrategie voor een organisatie De Barnwood Trust biedt ondersteuning aan mensen met beperkingen en psychische problemen in de regio Gloucestershire zodat ze zo zelfstandig mogelijk kunnen leven. Vijf jaar geleden heeft het fonds een ingrijpende strategische verandering ingeluid. In plaats van diensten te verlenen en zich alleen maar op doelgroepen te richten is besloten om het roer om te gooien en vooral te investeren in sterke, inclusieve buurtgemeenschappen, in community building. Hun veranderstrategie werd ABCD (Asset Based Community Development) en het motto voor de nieuwe koers luidt: 'You are welcome', www.yourewelcome.to Wat betekent ABCD voor de interne organisatie van de Barnwood Trust, voor de functies, de werkwijzen, de organisatiecultuur? Wat is daardoor veranderd, omgegooid? Daarover ben ik in gesprek gegaan met Chrissie Barker en Richard Holmes. Chrissie is de HRmanager van de Barnwood Trust. Richard is de 'Learning Director' en onder andere verantwoordelijk voor het ontwikkelen van het workshopprogramma van het fonds. In ons gesprek komen vier thema's langs, die typerend zijn voor de veranderingen van de trust in de afgelopen jaren. Het eerste thema gaat erover dat ABCD alleen mogelijk is als je GEEN uitgewerkt plan hebt. Een tweede thema is het ontwikkelen van nieuwe functies rondom community building en community development vanuit de praktijk. Het derde is de bereidheid om in een lerende organisatie te investeren en daar elke dag werk van te maken. En tot slot de uitdaging dat het werken vanuit ABCD veel persoonlijke betrokkenheid vraagt. Werken zonder uitgewerkt plan 'Onze nieuwe visie houdt in dat we in buurten en wijken in Gloucestershire een bijdrage willen leveren aan sterke en open, inclusieve gemeenschappen,' vertelt Richard. 'Inclusief wil zeggen dat iedereen zich er welkom voelt. We leveren als fonds geen diensten meer, maar investeren met menskracht en geld in community building. We maken zichtbaar wat er al aan kwaliteiten en mogelijkheden in de buurten is en sluiten daarbij aan. Autonomie en zelfsturing van gemeenschappen staan voor ons altijd centraal. Onze strategie is evolutionair en responsief. Dat betekent dat we geen uitgewerkt plan hebben, maar de strategie gaandeweg ontwikkelen, in wisselwerking met wat er in de praktijk gebeurt. Daardoor moeten we continu dingen aanpassen. We zijn aan het pionieren. Een uitgewerkt plan zou ons daarbij behoorlijk in de weg zitten. Het helpt ons om elkaar andere vragen te stellen en reflecteren op de praktijk als vast bestanddeel van ons werk te zien. Onze Raad van Bestuur geeft ons de ruimte voor zo'n aanpak. Maar soms is het voor hen wennen. Ze moesten bijvoorbeeld een strategisch plan onderschrijven dat alleen de contouren laat zien van de veranderingen die we willen bewerkstelligen.' Nieuwe rollen: community building als ambacht Chrissie legt uit dat het versterken van communities om nieuwe rollen en functies vraagt. 'We waren vroeger vooral gericht op het ondersteunen van individuele mensen en van intermediaire organisaties. Om goed in te kunnen spelen op wat in een buurt of gemeenschap nodig is, hebben we ons team uitgebreid met nieuwe functies: 'Welcome gides' en community builders. Vroeger werkten er 8 parttimers bij de Barnwood Trust, nu zijn het er 20. De Welcome Guides gaan in een buurt/in gemeenschappen op zoek naar de verbinders en naar de kwaliteiten en vermogens van een buurt en haar bewoners. Ze leggen links, brengen nieuwe verbindingen tot stand en besteden aandacht aan de plaatsen waar mensen welkom geheten kunnen worden. De community builders van de Barnwood Trust doen vergelijkbaar werk, maar zij verbinden zich voor een langere periode aan een buurt/gemeenschap en werken nog meer dan de Welcome Guides van binnenuit. De functieprofielen ontwikkelen we gaandeweg op basis van de praktijk. Ze worden niet heel strak uitgewerkt maar vormen een algemene richtlijn voor het werk.' Mix aan vaardigheden Het versterken en ondersteunen van sterke buurtgemeenschappen – als Welcome Guide of als community builder – vraagt om uiteenlopende kwaliteiten en vaardigheden. Zoals empathisch vermogen, present kunnen zijn maar ook - waar nodig - gepaste pragmatische daadkracht. Situationeel kunnen handelen, open staan om te leren en je eigen handelen aan te passen. Wel zelfsturend kunnen werken, maar net zo belangrijk: bereid zijn om verantwoordelijkheden te delen en om hulp te vragen. Nederigheid en zelfvertrouwen, veerkracht en heart driven werken. Niet in de zin van emotioneel reageren, maar je inlaten vanuit je hele persoonlijkheid. Richard: 'We merken dat deelnemers van onze workshops de authenticiteit van de Barnwood Trust-medewerkers waarderen, onze persoonlijke inbreng en onze openheid.' In een lerende organisatie investeren, elke dag opnieuw 'Het is een super sensitieve omgeving om in te werken. Er is weinig houvast, ABCD is geen wetenschap,' beschrijft Chrissie de nieuwe situatie. “Inspelen op situaties vraagt om heel veel lenig denken en handelen. Dat kan mensen onzeker maken. Ook omdat je jezelf moet inbrengen, je eigen kwetsbaarheden moet delen en tegelijkertijd erop moet letten om balans te bewaren en te blijven doorgaan, juist als het ingewikkeld wordt. Als je er niet aan toe bent om dat te willen leren, is dit werk niets voor jou.' Richard: 'Er waren momenten dat ik dacht, wil ik dit wel? Maar tegelijkertijd realiseerde ik me dat mijn twijfel deel uitmaakte van het leren, de ontwikkeling die ik aangegaan was. Het is onvermijdelijk dat je bij het werken vanuit ABCD tegen dingen aanloopt die je onzeker maken. Waar situaties zich voordoen waarin je je afvraagt of je er wel de juiste persoon voor bent. Soms zag ik pas na afloop hoe belangrijk deze momenten voor mij waren geweest.' Hoe ziet het leren eruit? We organiseren regelmatig 'learning conversations', reflectiegesprekken op basis van praktijkervaringen. Dat gebeurt in wisselende samenstellingen: met teamleden onderling, met community builders uit de buurten waar we werken, met netwerkpartners en met communityleden. We moedigen onze teamleden aan: om over hun onzekerheden te vertellen. Iedereen uit ons team weet bijvoorbeeld waar hij/zij naar toe kan gaan als hij/zij zich kwetsbaar voelt. We beoordelen de twijfels en onzekerheden niet, maar zien ze als onderdeel van het werk. om hun talenten en vaardigheden verder te ontwikkelen en bouwen voort op de sterke kanten die ze hebben. Bijvoorbeeld hebben we laatst iedereen online een test laten doen en naar aanleiding daarvan individuele gesprekken gevoerd. om na te denken over hun persoonlijke rol in hun eigen buurt. Daarvoor kregen ze onlangs de opdracht om de verborgen schatten van hun eigen straat te inventariseren. Met aansluitend individuele feedback-gesprekken. Chrissie: ' Wat mij toen raakte was eerlijkheid van de teamleden en om te horen wat hen deze opdracht gebracht heeft. Het betekende veel voor ze. De mensen zijn zich veel bewuster geworden van de samenhang tussen hun werk en hun privéleven.' Op dit moment is het voor ons nog belangrijk om de teamidentiteit te versterken, zodat iedereen kan uitdragen waar we ons als fonds hard voor maken. Maar wat we doen is tegelijkertijd groter dan het team. Daarom gaan we het gezamenlijke leren in de toekomst nog meer met onze partners in de buurten op gang brengen, met bewoners en met mensen van organisaties. Wat houdt het workshopprogramma in? 'Het is bedoeld voor individuele bewoners, buurtorganisaties en professionals' legt Richard uit. 'Over ABCD in de praktijk, over werken in groepen, eigen kracht, nieuwe verbindingen leggen via learning conversations etc.1 Ook kunnen we workshops op maat maken, afhankelijk van de behoefte/de vraag van een buurtgemeenschap. Alle workshops zijn gratis. Vanuit de verschillende workshops verbinden we ook deelnemers met elkaar, organiseren we followup-bijeenkomsten of starten we communities of practice. En de onderlinge informele contacten en relaties die door de workshops ontstaan zijn goud waard!' Practice what you preach ABCD kun je niet waarmaken als je er niet ook persoonlijk bij betrokken bent en zelf hebt ervaren wat het in de praktijk betekent. 'You only can experience it, it's not a piece of paper.' Alle teamleden van de Barnwood Trust zijn actief in hun eigen buurt. Iedereen die ik spreek geeft aan dat het werk persoonlijk effect heeft op hem/haar. En dat het soms ook behoorlijk confronterend is. 'It causes to ask questions of yourself: 'what's important for me?'. If you don't bring in your personal part, you will struggle with things'. Wat betekent die persoonlijke betrokkenheid voor een sollicitatieprocedure? Chrissie beaamt dat sollicitatieprocedures er inderdaad anders uitzien dan vroeger. ' Bij de werving voor een nieuwe functie, die van 'gastheren/vrouwen in communities' hebben we sollicitanten gevraagd om iets over hun eigen community, hun buurt te vertellen, welke verborgen schatten zij kennen. Want als gastheer/vrouw speur je de verborgen kwaliteiten van een buurt en van buurtbewoners op. Die moet je dus kennen of in ieder geval kunnen herkennen. We hebben alle 5 sollicitanten gevraagd om op hetzelfde moment te komen en hun buurtverhalen en tijdens een gezamenlijke lunch iets over zich zelf aan elkaar te vertellen. Het was eigenlijk een soort community conversation, zoals je die ook in een buurt kunt hebben. Daarna hebben we met iedereen een kort persoonlijk gesprek van 20 minuten gevoerd. Na afloop gingen veel mensen telefoonnummers uitwisselen om contact met elkaar te houden. We zorgen ervoor dat er een veilige sfeer ontstaat, waarin mensen bereid zijn om te delen wat hen bezighoudt. En we stellen vragen die hen uitnodigen om meer over zichzelf te vertellen. Zo horen we wat voor hen persoonlijk belangrijk is. Bijvoorbeeld 'wat maakt dat je 's ochtends je bed uitkomt?' Dat is voor ons belangrijk om te weten, omdat het werk is dat je vanuit je hart moet doen. Wat maakt jullie blij als jullie aan de veranderingen van de afgelopen jaren denken? Chrissie: 'Dat is voor mij het verschil met het traditionele fonds. De veranderde houding, cultuur en sfeer. In de oude cultuur werd er weinig gedeeld, stond het wegzetten van geld centraal en speelde status een grote rol. Nu is het werk veel meer bottom-up, mensen werken vanuit hun hart. We zijn veel meer naar buiten gericht. It's less about the money, it's more about building up relationships. En ik geniet ervan dat je nooit weet wat er gaat gebeuren.' Richard: 'Ik vind het geweldig om te zien dat mensen zo enorm groeien en zich continu ontwikkelen. Dat hun vaardigheden veranderen, dat ze er meer bij krijgen. En ik vindt het fantastisch dat je gewoon gekatapulteerd wordt in onbekende situaties en jezelf niet kunt verstoppen. 'Just go for it, grasp the idea and run!' Meer informatie over de Barnwood Trust en Nurture Devolpment: www.barnwoodtrust.org www.yourewelcome.to www.nurturedevelopment.org
Philip is een van de ABCD-Welcome Guides die bij de Barnwood Trust werken. Hij is van jongs af al aan bezig met community building, met zijn moeder als voorbeeld die altijd voor iedereen klaar stond in de gemeenschap. Gedreven door sociale gerechtigheid ging hij als 8-jarige al geld inzamelen voor goede doelen, organiseerde streetparty's en ondersteunde mensen die problemen hadden om mee te kunnen doen in de gemeenschap. Dat werd een rode draad in zijn carrière. Hij werkte als sociaal werker in Londense buurten, als manager bij een dagcentrum voor mensen met verstandelijke beperkingen, met cliëntenraden en sinds twee jaar bij de Barnwood Trust. Als Welcome Guide van de Barnwood Trust ondersteunt hij community builders en connectors in verschillende buurten en dorpen van Gloucestershire. Meestal wordt hij uitgenodigd, bijvoorbeeld door bewonersgroepen of door een community builder: iemand die – betaald of onbetaald - bewoners ondersteunt om de vermogens van hun gemeenschap en buurt op te sporen en te gebruiken. En die hen helpt om aan een open en inclusieve gemeenschap te bouwen. Sofa-gesprekken en story-catching Philip gaat in een buurt of wijk op zoek naar de mensen die verschil (willen en kunnen) maken in de gemeenschap. Hij ondersteunt ook groepen bewoners die hun kring graag groter willen maken en meer mensen willen uitnodigen om mee te doen met hun activiteiten. Zijn focus ligt altijd op de vraag wat nodig is zodat iedereen zich welkom kan voelen. 'Concerning the people on the edge.' Hoe hij dat doet? Alles draait om het leggen van contacten, het opbouwen van relaties, het verbinden van mensen, het helpen vertalen van contacten en ideeën in acties. In Morton bijvoorbeeld kon hij leren hoe het was om gewoon gesprekken te voeren: samen met een Selfies op de buurtsofa in Cirencester 2 collega heeft hij met willekeurige mensen op straat een gesprek aangeknoopt en elke keer gevraagd met wie hij verder nog zou moeten praten. Na 5 dagen wisten ze meer dan alle instanties die in de buurt actief zijn en hadden ze allerlei mensen met overeenkomstige interesses aan elkaar gekoppeld. In Cirencester ontmoette hij Sue, die actief is bij de plaatselijke kerk. Zij pakte de rol van community builder en voerde een heleboel gesprekken met mensen in de buurt. Over waar ze mee bezig waren, wat ze belangrijk vonden in hun buurt, wie ze in de buurt hoog hadden zitten, over mensen die zeker ook aan het woord moesten komen, over welke thema's in de buurt meer aandacht verdienen, waar ze zich hard voor willen maken, enzovoort. Die mensen bracht ze vervolgens samen met Philip bij elkaar in een 'shared lunch', waar zo'n 70-80 mensen aan meededen. Het vervolg? Een hoop initiatieven die daaruit voortkwamen en een serie 'Sofa-gesprekken' op straat. Hoe dat uitpakte en wat bewoners ervan vonden kun je in dit filmpje bekijken. In Tewkesbury vertelden bewoners aan elkaar over wat er met hen gebeurde toen ze mee gingen doen met buurtactiviteiten. Dat gebeurde tijdens een 'story catching' party die Jane, de community builder van Tewkesbury, samen met Philip organiseerde. Een tekenaar maakte samen met de bewoners storyboards van hun verhalen. Het samen maken en delen van deze storyboards in een storytellingbijeenkomst bracht weer meer mensen ertoe om meer in hun gemeenschap te doen. Philip en zijn college Jane hielpen hen om meer gesprekken te voeren. Daar kwam een straatfeest uit voort, een tweede storytelling-event, a vliegerfestival en een hoop andere initiatieven en nieuwe relaties en verbindingen! De handigheden van een Welcome Guide Hoe Philip's werk als Welcome Guide vorm krijgt, verschilt per buurt, maar er is wel een aantal principes die voor elke situatie gelden. Onderschat niet hoe waardevol het voeren van gesprekken is. Je kunt zeggen dat het veel tijd kost, het voeren van individuele gesprekken, maar zonder die investering kun je geen relaties opbouwen. En contacten leggen en relaties opbouwen is het A en O van ABCD. “Laatst had ik een gesprek met iemand die begon te zeggen dat hij helemaal niets in de buurt deed. Daar ook helemaal geen tijd voor had. Tijdens het gesprek kwam ik erachter dat hij een van de grootste verbinders was die in de buurt bestonden. Alleen labelde hij het niet als 'actief in de buurt zijn'. Daar achter te komen, kost gewoon tijd. Maar het is wel heel waardevol. Het doel bij alles moet wel dat mensen in de gemeenschap meer contacten en gesprekken met elkaar hebben i.p.v. met de Welcome Guide. En om te reflecteren wat wel en niet werkt. De Welcome Guide let er ook op of mensen ongemerkt buitengesloten worden.” Het is handig om je ervan bewust te zijn wat je als instantie wel en niet kunt organiseren. Als woningcorporatie kun je bijvoorbeeld de gesprekken met bewoners op een mobiele sofa beter overlaten aan andere bewoners. Je kunt ze wel supporten, maar als corporatiemedewerkers het doen, richten mensen hun verhalen aan de woningcorporatie, lijkt het meer op een consultatie. Terwijl het doel van ABCD juist is dat mensen uit de gemeenschap met elkaar in gesprek gaan en niet alleen met iemand van buiten de gemeenschap. Vaak gebeurt er al van alles in een buurt: kleine dingen, grote dingen, die mensen samen ondernemen. Alleen is het niet zichtbaar en koppelen mensen er zelf geen specifieke waarde aan. ABCD is erop gericht om het onzichtbare zichtbaar te maken en meer bewustzijn over de waarde van mensen, gebeurtenissen, plekken etc te laten ontstaan. Dat betekent dat je als community builder en Welcome Guide ook tijd moet nemen om met elkaar te reflecteren over wat er gebeurt. In de ABCD aanpak heet dat 'organizing learning conversations'. Doe dat op een manier dat iedereen zich uitgenodigd voelt om daaraan deel te nemen. Om dit werk – als community builder of Welcome Guide – te kunnen doen, moet je bereid zijn om ook je eigen persoon in te brengen. Je moet oprecht geïnteresseerd zijn in het voeren van gesprekken en om relaties met anderen op te bouwen. Niet als een soort vriend of maatje, maar vooral als een scout en katalysator oprecht bij wil dragen aan open en sterke gemeenschappen. Het gaat niet meer om het aandragen van oplossingen en het werken vanuit doelstellingen van een instantie of gemeente. Het gaat meer om het stellen van vragen die mensen in gemeenschappen verder helpen, om het meedenken met zaken die voor de mensen belangrijk zijn, die je bij het community builden ontmoet. 'You're really there to enable people to engage in the community.' Met een grote valkuil: namelijk dat community builders die in dienst zijn van een instantie of een gemeente vaak ongemerkt geneigd zijn om mensen te verbinden met hun eigen organisatie en haar doelstellingen, in plaats van met andere mensen in de gemeenschap, in de buurt. De Barnwood Trust (www.barnwoodtrust.org) is een regionaal fonds dat mensen met beperkingen in Gloucestershire helpt om zo zelfstandig mogelijk te kunnen leven. Vijf jaar geleden heeft dit fonds besloten om meer te doen dan alleen donaties te verstrekken aan mensen met beperkingen en via intermediaire organisaties te werken. Ze hebben met ondersteuning van Cormac Russell van Nurture Development (www.nurturedevelopment.org), het roer omgegooid en ingezet op het versterken van open en inclusieve buurtgemeenschappen via ABCD. Het motto voor hun nieuwe koers luidt heel toepasselijk: 'You are welcome', (www.yourewelcome.to)
Pagina's (1): 1